Monolit Uygulamadan Mikroservislere Geçiş

Bir monoliti mikroservislere bölmek, bir şirketin yapabileceği en yüksek riskli, en yüksek ödüllü mimari değişikliklerden biridir. Doğru hizmet sınırlarını belirleyerek, veri sahipliği zorluklarını yöneterek ve üretim iş yüklerini kesintiye uğratmadan geçişi gerçekleştirerek düzinelerce ekibe bu dönüşümde rehberlik ettik.

• Domain Sınır Analizi — Takım yapısı ve iş yetenekleriyle uyumlu doğal hizmet sınırlarını belirlemek için Domain-Driven Design kullanın.
• Veri Ayrıştırma Stratejisi — Paylaşılan veritabanlarını bölmek, dağıtılmış durumu yönetmek ve hizmetler arası veri tutarlılığını sağlamak için tasarım desenleri.
• Strangler Fig Uygulaması — Anti-corruption katmanlarını uygulayın, trafiği kademeli olarak yeni hizmetlere yönlendirin ve süreç boyunca özellik denkliğini koruyun.
• Olay Odaklı Ayrıştırma — Dayanıklı, bağımsız olarak konuşlandırılabilir hizmetler için senkron bağımlılıkları olay tabanlı iletişimle değiştirin.
• Platform Mühendisliği — Mikroservisleri işlevsel kılan paylaşılan altyapıyı (service mesh, API gateway, observability) oluşturun.
• Ekip Topolojisi Tasarımı — Sürdürülebilir, otonom ekip sahipliği için Conway's Law'a uygun olarak hizmet sınırlarını ekip sınırlarıyla hizalayın.

Orkestrasyon için Kubernetes, olay akışı için Apache Kafka, service mesh için Istio veya Linkerd ve GitOps dağıtımları için ArgoCD kullanıyoruz. Her hizmet bağımsız CI/CD'ye, kendi veri deposuna ve Jaeger ile Prometheus ile kapsamlı dağıtılmış izlemeye sahiptir.

Monolit uygulamanın ekip özerkliğini, dağıtım sıklığını veya sistem ölçeklenebilirliğini sınırladığı mühendislik organizasyonları için. Eğer sürümler ekipler arası koordinasyon gerektiriyorsa, tek bir bileşenin yükü tüm sistemi etkiliyorsa veya yeni geliştiricilerin sisteme alışması aylar sürüyorsa — ayrıştırma zamanı gelmiş demektir.